Verhalen

Over de opgepakte en weggevoerde joodse medeburgers van Zwijndrecht zijn slechts enkele verhalen bekend. Van de meeste van hen weten we nog alleen de namen.

De familie Levisson in Zwijndrecht.

Elias Levisson, drie keer getrouwd.

Rotterdamseweg 22Uit het huwelijk van Mozes Levisson en Rebecka Becker wordt op 15 augustus 1885 in Riga
(Letland) zoon Elias geboren. De Joodse familie Levisson heeft de Russische nationaliteit en vlucht omstreeks 1890 naar Amsterdam. Er worden in het gezin Levisson later nog enkele kinderen geboren. Vanaf 1910 vestigt het gezin zich in Dordrecht.

Woonhuis  van de familie Levisson aan de Rotterdamseweg 22 in de jaren ’70.

Zoon Elias Levisson trouwt op 4 februari 1915 met Celina de Boers (geboren 1895) uit Amsterdam, die ook de Russische nationaliteit heeft, en zij gaan in Dordrecht wonen. Hij is fabrieksarbeider en gaat werken bij de Jurgens Oliefabriek te Zwijndrecht.

Lees meer


Wat weten we van de familie Den Hartog?

Tobias en Judith den Hartog Swelheim

Eigenlijk is er van de familie Den Hartog uit de Juliana van Stolbergstraat 25 in Zwijndrecht niet zo erg veel bekend. Tobias (1918) uit Zwijndrecht was pas 25 jaar oud toen hij op 31 maart 1944 in Auschwitz is omgekomen. Zijn vrouw, Judith Swelheim (1917) uit Amsterdam, was een jaar ouder dan Tobias. Zij werd samen met hun zoontje van twee jaar oud op 19 november 1943 in Auschwitz vermoord.

 

 

Tobias den Hartog en Judith Swelheim op 23 mei 1940

Lees meer


Het meest bekende verhaal gaat over de familie van apotheker Meijer.

Veerplein in de jaren dertig

Veerplein in de jaren dertig

In 1933 wordt het nieuwe Raadhuis van Zwijndrecht geopend. Op de plaats van het oude raadhuis aan het Veerplein worden in datzelfde jaar nieuwe winkels opgeleverd. Deze bieden ondernemende winkeliers de mogelijkheid om een nieuw bestaan op te bouwen. Gunstig gelegen aan het Veerplein nabij de eindhalte van de tramlijn Middelhoek-Zwijndrecht en de aanlegplaats van de veerpont naar Dordrecht.

Lees meer


Een ander verhaal gaat over Joseph Winkel.

Joseph Winkel was sinds 1905 advocaat in Rotterdam. Hij hield zijn kantoor aan de Wijnhaven. Joseph was getrouwd en had twee kinderen. Tijdens de oorlog zat Joseph Winkel ondergedoken in Zwijndrecht bij meester Nawijn.
Hij werd na een SD-inval op 17 maart 1944 samen met twee andere onderduiksters (Nan Hamburger en Irma Weil) opgepakt in Zwijndrecht en via het politiebureau aan het Haagsche Veer in Rotterdam naar Westerbork getransporteerd. Omdat hij zat ondergedoken, is hij in Westerbork als “strafgeval” met de laatste trein naar Auschwitz gedeporteerd op 3 september 1944.
Bij de ontruiming van Auschwitz is Joseph Winkel neergeschoten.